ظهر نویسی،  مقررات و انواع آن   
۱۳۹۶-۱۱-۲۵
طلاق از منظر دین و حقوق زن در خانواده
۱۳۹۶-۱۱-۲۸

روش‌های حمل کالا در تجارت بین‌المللی

رفع ممنوع الخروجی ، رفع مسدودی حساب ، رفع ممنوع المعامله ، وکیل تجاری ، وکیل تضمینی

حمل کالا در تجارت بین‌المللی ، رفع ممنوع الخروجی ، رفع مسدودی حساب ، وکالت تضمینی ، بهترین وکیل تهران ، وکیل با رابطه قوی ، وکیل تضمینی ، وکیل خوب ، وکیل کارکشته ، وکیل کله گنده ، رفع ممنوع المعامله ، وکیل تجاری

حمل کالا در تجارت بین‌المللی ، رفع ممنوع الخروجی ، رفع مسدودی حساب ، وکالت تضمینی ، بهترین وکیل تهران ، وکیل با رابطه قوی ، وکیل تضمینی ، وکیل خوب ، وکیل کارکشته ، وکیل کله گنده ، رفع ممنوع المعامله ، وکیل تجاری

در تجارت بین‌المللی دادوستد کالا طبق عرف و عادلت انجام می‌پذیرد. عرف و عادت ملل مختلف متفاوت و موجب بروز مشکلات در معاملات بین‌المللی است.  رفع ممنوع الخروجی ، رفع مسدودی حساب ، رفع ممنوع المعامله ، وکیل تجاری ، وکیل تضمینی

  1. این مشکلات در جنبه‌های مختلف اجرای قرارداد می‌تواند ظاهر شود، طرفین قرارداد از عرف و عادت کشورهای یکدیگر اطلاعی ندارند و پس از انعقاد قرارداد. در اجرای آن مواجه با سؤالاتی هستند که هر یک جواب متفاوتی برای آن دارند: ۱ چگونه کالا را باید تهیه کرد؟
  2. تهیه پروانه‌ها، مجوزها و انجام تشریفات گمرکی که از ضروریات عبور کالا از مرز است، به عهده کیست؟
  3. خطراتی که در جریان حمل متوجه کالاست بر کدامیک از متعاملین تحمیل است، هزینه‌ها به عهده کیست؟
  4. قرارداد حمل کالا و بیمه را بایع یا مشتری و به هزینه کدامیک منعقد خواهد شد؟ محل دقیق تحویل کالا کجاست؟
  5. انتقال ضمان چگونه است؟
  6. بایع در چه شرایطی قیمت کالاهای فروخته‌شده را دریافت خواهد کرد؟ بسته‌بندی به چه صورت انجام خواهد شد و مخارج آن به عهده کیست؟
  7. بازرسی کالا و انطباق و عدم انطباق آن با کالاهای موعود به چه نحوی و به هزینه چه شخصی صورت می‌پذیرد؟
  8. و چه عواقبی را به دنبال دارد؟

باگذشت زمان عرف و عادت کشورهای مختلف شکل انسجام‌یافته‌ای به خودمی گیرد بطوریکه در بعضی از کشورها برای تمام سؤالات مطرح‌شده جواب استانداردی قابل‌ارائه می‌شود.

 بعدها به‌صورت اصطلاحات خاص مورداستفاده قرار می‌گیرد. ولی این اصطلاحات در کشورهای مختلف پراکنده است و به علت همین پراکندگی طرفین قرارداد نمی‌دانند و نمی‌توانند دقیقاً از حدود وظائف و مسئولیت‌های خود در معاملات تجاری بین‌المللی آگاه شوند.

در بعضی از موارد اصطلاحات مشابه در دو کشور محل اقامت متعاملین وجود ندارد و حتی در مواردیکه چنین اصطلاحاتی در دو کشور وجود دارد هر یک به‌گونه‌ای متفاوت با آن برخورد داشته است. بطوریکه حدود وظائف و مسئولیت‌های بایع و مشتری در یک روش حمل از کشوری به کشور دیگر متفاوت است: به‌عنوان‌مثال مدت‌ها عملکرد کشور آلمان در مورد روش حمل فوب (.B.O.F) محدودتر از سایر کشورهای غربی بود: در آلمان فقط هزینه حمل درروش بیع فوب بر عهده بایع بود و حال‌آنکه در دیگر کشورهای اروپائی تحمل خطرات نیز بر بایع تحمیل می‌شده است.

از اوایل قرن بیستم با افزایش سریع معاملات بین‌المللی ضرورت یافتن جواب‌های یکسان برای سؤالات مشابه و ایجاد وحدت رویه در حمل‌ونقل بین‌المللی که سرعت بیشتری از پیش را می‌طلبید، احساس می‌شد. به این منظور سازمان‌های مختلفی در سطح جهان که موفق‌ترین آن‌ها اتفاق تجارت بین‌المللی بود، اقدام به تهیه مجموعه‌ای از مقررات بین‌المللی کردند تا رایج‌ترین اصطلاحات تجاری را در تجارت خارجی تفسیر کنند.

اتاق تجارت بین‌المللی ابتدا اقدام به جمع‌آوری در اصطلاحات موجود و مطالعه تطبیقی در عرف و عادت کشورهای مختلف کرد و با یافتن وجوه مشترک آن‌ها را به یکدیگر نزدیک و سرانجام به‌صورت مجموعه قرارت انسجام‌یافته‌ای حاکم بر حمل‌ونقل بین‌المللی به تجار عرضه کرد. این حقیقت غیرقابل‌انکار که تجارت بین‌المللی قرار نگرفته است و هرچند سال یک‌بار آن اتاق اقدام به تجدیدنظر در مجموعه مقررات عرضه‌شده می‌نماید.

 بطوریکه از سال ۱۹۳۶ که سال اولین انتشار مقررات بین‌المللی برای تفسیر اصطلاحات بازرگانی است تاکنون چندین مرتبه مورد تجدیدنظر قرارگرفته است که در این مرتبه آن در سال ۱۹۹۰ بوده است.

مقررات بین‌المللی برای تفسیر اصطلاحات تجاری بین‌المللی موفقیت فوق‌العاده‌ای داشته است بطوریکه کمتر قراردادی در تجارت بین‌المللی منعقد می‌شود که در خصوص حمل‌ونقل از یکی از این اصطلاحات استفاده نکند تا آنجا که تفسیر آن ما را بی‌نیاز از مطالعه بیشتر در موضوع مقاله می‌نماید.

 

مرکز مطالعات جامع قضایی ایران ، رفع ممنوع الخروجی ، رفع مسدودی حساب ، وکالت تضمینی ، بهترین وکیل تهران ، وکیل با رابطه قوی ، وکیل تضمینی ، وکیل خوب ، وکیل کارکشته ، وکیل کله گنده ، رفع ممنوع المعامله ، وکیل تجاری

مرکز مطالعات جامع قضایی ایران ، رفع ممنوع الخروجی ، رفع مسدودی حساب ، وکالت تضمینی ، بهترین وکیل تهران ، وکیل با رابطه قوی ، وکیل تضمینی ، وکیل خوب ، وکیل کارکشته ، وکیل کله گنده ، رفع ممنوع المعامله ، وکیل تجاری

مبحث اول – اصطلاحات حمل‌ونقل بین‌المللی

در مطالعه قراردادهای تجاری بین‌المللی به علائم اختصاری (تحویل روی عرشه) (هزینه و کرایه حمل) (هزینه و کرایه حمل و بیمه) برخورد می‌کنیم . این علائم اختصاری که تعداد آن‌ها در آخرین تجدیدنظر اتاق تجارت بین‌المللی به سیزده علامت می‌رسد (اصطلاحات تجاری)، نامیده می‌شود و قواعدی که برای تفسیر آن از طرف اتاق تجارت بین‌الملل عرضه‌شده است (اینکوترمز) نیز نام‌گرفته است.

ما نخست تدوین و تحول، سپس ماهیت حقوقی و در وهله سوم منفعت علمی آن را موردمطالعه قرار می‌دهیم.

الف – تدوین و تحول

کارهای مقدماتی تدوین اینکوترمز در سال ۱۹۲۰ در اولین کنگره اتاق تجارت بین‌المللی تهیه شد. در این کنگره کمیته‌ای تخصصی تشکیل شد که به‌زودی متخصصین کشورهای مختلف را گرد هم آورد.

تحت این شرایط کارهای بسیار ارزشمندی با استفاده از روش حقوق تطبیقی صورت پذیرفت.

مع‌هذا اولین انتشار اصطلاحات تجاری تا سال ۱۹۲۹ به تعویق افتاد، این انتشار فقط حاوی شش اصطلاح همراه با تفسیر آن بود. کاری ناقص ولی آغاز بسیار مفید و ارزشمندی بود.

بعدها بامطالعه بیشتر، در سال ۱۹۳۶ اولین انتشار رسمی اینکوترمز در (۹) اصطلاح انجام شد. این اصطلاحات که معرف رایج‌ترین روش‌های حمل کالا در زمان خود بود. عبارت بودند از: Carriage or Freight،fic،F and C،FOB،FAS،Fro،WEX (Work Ex) (3)Quay Ex,Ship Ex،To Paid

اینکوترمز برای هریک از این اصطلاحات در دو قسمت متقابل تحت عنوان الف و ب تعهدات بایع و سپس تعهدات مشتری را جداگانه برشمرده است. بایع و مشتری با استفاده از آن حدود وظائف و مسئولیت‌های خود را مشخص می‌کنند و با رجوع به آن از حدود وظائف و مسئولیت‌های خود را مشخص می‌کنند و با رجوع به آن از حدود وظائف مسئولیت‌های خودآگاه می‌شوند.

به‌این‌ترتیب، به‌جای اینکه در قرارداد بیع وظائف و تعهدات متقابل طرفین در خصوص حمل کالا تشریح شود با استناد، به‌عنوان‌مثال، به روش حمل RFG بایع می‌داند که وظیفه اوست، که به هزینه خود، قرارداد حمل کالا به بند مقصد تعیین‌شده با شرایط متداول در سمر معمول و با نوعی کشتی دریایی که معمولاً برای حمل کالای موضوع قرارداد به کار می‌رود، منعقد نماید بنابراین دو خصیصه عمده برای اصطلاحات تجاری می‌شود برشمرد.

۱- در وهله اوی این روش شناخته‌شده و عمومی است و با استناد به آن از چانه زدن طرفین قرارداد در آینده جلوگیری به عمل می‌آید و در تسریع مبادلات تجاری بین‌المللی که نیاز ضروری به آن است، تأثیر فوق‌العاده‌ای دارد.

انعقاد قرارداد با تلفن تلکس و فاکس یا هر نوع وسیله دیگر اگر قرار بر انشاء جزئیات تعهدات طرفین باشد، کاری بس مشکل و متضمن اتلاف وقت بسیار است.

۲- نقش دومی که (اصطلاحات تجاری) ایفاء می‌کند شناخت و هماهنگ کردن روش‌های حمل بین‌المللی است که خود یکی از اهداف بالای دست‌اندرکاران حقوق تجارت بین‌المللی از آغاز قرن بیستم است.

در مقدمه رسمی اینکوترمز سال ۱۹۵۳ این هدف به‌صراحت بیان‌شده است.

به‌موجب این مقدمه هدف اینکوترمز تدوین مجموعه مقررات بین‌المللی برای تفسیر رایج‌ترین اصطلاحاتی که در تجارت خارجی بکار گرفته می‌شود است، این قواعد برای دست‌اندرکاران تجاری تهیه‌شده است که مطمئن بودن قواعد بین‌المللی متحدالشکل را بر تردید ناشی از اختلافات تفاسیر اصطلاحات تجاری در کشورهای مختلف ترجیح می‌دهند.

گفتیم که اولین انتشار رسمی اینکوترمز در سال ۱۹۳۶ بوده است ولی در مهروموم‌های ۱۹۶۷،۱۹۷۶،۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ نیز اصلاحاتی در اینکوترمز به‌عمل‌آمده است که فقط مطالعه اینکوترمز سال ۱۹۹۰ را که اکنون قدرت اجرائی دارد مفید میدانیم.

ب – ماهیت حقوقی

اصولاً قواعدی که توسط نهادهای تجارتی بین‌المللی تنظیم می‌شود اختیاری است. اتاق تجارت بین‌المللی نیز که از کمیته‌های ملی کشورهای مختلف به وجود آمده است و طبق اساسنامه خود هیچ دولتی را به‌عنوان عضو نمی‌پذیرد، از این اصل استثناء نشده است.

در اغلب مقرراتی که توسط اتاق تجارت بین‌المللی تنظیم‌شده است، الزامی شدن آن به‌صورت شرط در مقدمه ذکر گردیده است.

خصیصه اختیاری بودن اینکوترمز سال ۱۹۵۳ در متن آن به شرح زیر آمده است. منظور را به‌صراحت در قرارداد خود شرط کنند- همین فرمول در اینکوترمز سال ۱۹۹۰ (شماره ۲۲ مقدمه) تکرار شده است. بنابراین ارزش اینکوترمز به این لحاظ در حد توصیه اتاق تجارت بین‌المللی به تجار برای استفاده از آن تنزل پیدا می‌کند.

اختیاری بودن قواعد اینکوترمز مطابق با طبیعت آن است: اجرای اصطلاحات تجاری بین‌المللی لزوماً باید در مناطق مختلف ممکن باشد. این امکان وجود نخواهد داشت مگر اینکه قواعد مذکور بتواند تا حدودی با عرف خاص محل تجارت هماهنگی و انطباق داشته باشد. اگر انتظار این قابلیت انطباق را از قواعدی داشته باشیم، طبیعی است که این قواعد نمی‌تواند جنبه اجباری داشته باشد.

بلکه متعاقب این باید حق تغییر بعضی از مواد آن‌ها داشته باشد. قواعد اینکوترمز به همین صورت تنظیم‌شده است و به طرفین اجازه داده‌شده است تا بعضی از شرایط آن را بر اوضاع‌واحوال خاص معامله به طرفین اجازه داده‌شده است تا بعضی از شرایط آن را بر اوضاع‌واحوال خاص معامله خود انطباق دهند.

در این صورت آن ماده یا مواد از قرارداد که با قواعد اینکوترمز معارض باشد به مورداجرا گذاشته می‌شود و بر قواعد اینکوترمز در آن مورد حکومت دارد.

اختیاری بودن استناد به اینکوترمز مانع شکوفایی و موفقیت آن نبوده است. چنانکه گفته شد امروزه کمتر قراردادی بین‌المللی که اقتضای انجام آن حمل کالا از کشور به کشور دیگر باشد دیده می‌شود که به قواعد اینکوترمز استناد نکرده باشد.

علاوه بر قراردادهای خصوصی اغلب شرایط عمومی و خصوصی بیع و قراردادهای نمونه که قبلاً خود منبع اصلی عرف و عادت بوده است به اینکوترمز استناد می‌کند و این‌چنین شهرت بین‌المللی اینکوترمز نوعی اثر معکوس بر عرف را به وجود آورده است که از آن به‌عنوان عرف تجاری بین‌المللی در بیع نام‌برده‌اند.

 این موفقیت اینکوترمز ناشی از انطباق آن بر عملکرد تجاری بین‌المللی است ولی ادامه این موفقیت نیاز به تجدیدنظر مداوم و انطباق آن با عرف‌های جدید تجاری بین‌المللی دارد که اتاق تجارت بین‌المللی به آن آگاهی دارد و همانطوریکه گفته شد چنین مرتبه در آن تجدیدنظر نموده است.

ج – منفت عملی

اینکوترمز سه معضل عمده حمل کالا را در تجارت بین‌المللی حل نموده است. این سه معضل عبارتند از:

 ۱) تحویل کالا.

 ۲)انتقال ضمان معاوضه‌ی.

 ۳) تقسیم هزینه و انجام تشریفات و تهیه مدارک مربوط به عبور از مرز.

۱- در اینکوترمز سال ۱۹۵۳ در شمارش تعهدات بایع بر (تحویل) کالا بیش از سایر تعهدات تکیه شده بود. ولی در اینکوترمز سال ۱۹۹۰ اولین تعهد بایع تهیه کالا است. این تقدم و تأخر در انشاء مربوط به تحولات اقتصاد بین‌المللی است. در روزگار ما معاملاتی انجام می‌شود که موضوع آن در لحظه انتقاد قرارداد وجود ندارد و بایع متعهد به تهیه آن در فاصله زمانی معین می‌گردد.

 گاهی کالا مصرف مخصوص و انحصاری دارد که در بازار آزاد پیدا نمی‌شود و قابل‌استفاده برای عموم نیست و باید به سفارش مشتری و برای جوابگو به خاص او ساخته شود.

گاهی ساخت کالا نیاز به سرمایه‌گذاری کلانی دارد که بایع به تنهائی قادر به تهیه آن نیست و به کمک سرمایه خریدار ساخته می‌شود. در این‌گونه موارد تهیه کالا مستلزم سرمایه‌گذاری و تحویل آن مرحله‌ای جداگانه از انعقاد قرارداد است. اینکوترمز سال ۱۹۹۰ با پیشرفت زمان انطباق داده‌شده است و به‌جای تحویل کالا تهیه آن را در رأس تعهدات فروشنده قرار داده است. به‌موجب این تعهد فروشنده موظف است کالا و سیاهه بازرگانی، یا پیام الکترونیکی معادل آن را مطابق قرارداد بیع تهیه کند و سپس کالا را در تاریخ مقرر با ظرف مهلت تصریح‌شده در محل معین تحویل دهند.

۲- در بیع بین‌المللی مسئله انتقال (ضمان معاوضی) حائز اهمیت فوق‌العاده است. زیرا خطراتی که مبیع را قبل و بعد از قبض تهدید می‌کند به‌مراتب بیش از بیع داخلی است و مدت‌زمانی که کالا در معرض خطر است نیز طولانی‌تر از بیع داخلی است.

مشکل به این صورت ظاهر می‌شود که بعد از انعقاد بیع کالایی که موضوع قرارداد است تلف می‌شود و یا خسارت می‌بیند و یا فاسد می‌شود و این سؤال را مطرح می‌سازد که آیا نتایج آن را بایع باید تحمل‌کن یا مشتری؟ طبیعی است برحسب اینکه ضمان بر عهده کدامیک از آن دو باشد. تعهد پرداخت قیمت از عهده مشتری ساقط یا بر عهده او استقرار می‌یابد.

خطراتی که کالا را تهید می‌نماید متنوع و علاوه بر وقایع مادی مثل سقوط کالا به هنگام بارگیری و باراندازی، خارج شدن قطار از ریل آهن و برخورد کشتی بر صخره و یا سقوط هواپیما و تصادف تریلی، شامل وقایع سیاسی مثل ضبط اموال توسط دولت‌ها و یا ممنوعیت‌های مربوط به صدور و ورود بعضی کالاها نیز می‌شود. سیاست محاصره اقتصادی بعضی از کشورها توسط بعضی دیگر که از پدیده‌های زمان ما است اثر مستقیم بر تعهد تحویل کالا دارد. بنابراین تعیین کسی که باید خطرات ناشی از وقایع را تحمل نماید حائز اهمیت خاص است.

در حقوق روم تحت تأثیر ضرب‌المثل domino perit res رابطه‌ای مستیم بین انتقال ضمان و انتقال مالکیت به وجود آمده است که انعکاس آن در حقوق کشورهایی که تحت تأثیر حقوق روم بوده‌اند دیده می‌شود.

در حقوق فرانسه اگرچه صریحاً انتقال ضمان با تحقق توافق طرفین پذیرفته‌شده است ولی استثنائی که بر اصل وارد آمده است اثر ضرب‌المثل حقوق روم را به‌خوبی نشان می‌دهد. در توضیح مطلب باید ازیک‌طرف یاد آورد ماده ۱۱۳۸ قانون مدنی فرانسه ، و از طرف دیگر ماده ۱۵۸۵ آن قانون شد.

به‌موجب ماده ۱۱۳۸ تعهد تحویل شیئی به‌صرف رضایت طرفین عقد کامل می‌شود. اصلی که دربند اول این ماده استقراریافته است دربند دوم آن توضیح داده‌شده است: از لحظه‌ای که شیئی مذکور می‌بایست تحویل می‌شد طلبکار مالک شیئی می‌شود و خطرات به او انتقال می‌یابد ولو اینکه قبض شیئی صورت نگرفته باشد.

 این ماده کلیت دارد و نظریه اینکه در قسمت تعهدات و قراردادهای قانون مدنی جای گرفته است، بر این نوع تحویل شیئی به‌موجب هر عقدی به مورداجرا گذاشته می‌شود.

به دنبال این کلیت ماده ۱۶۲۴ در مورد تلف مبیع قبل از قبض ارجاع به همان ماده ۱۱۳۸ داده است. بنابراین علی‌الاصول در حقوق فرانسه در صورت مفقود، معدوم یا فاسدشدن کالا قبل از تحویل، مشتری تحمل خسارت را می‌نماید.

ولی ماده ۱۵۸۵ قانون مدنی مذکور استثنا مهمی بر اصل وارد آورده است. به‌موجب این ماده در موردی که مبیع با وزن یا شمارش یا اندازه فروخته می‌شود تا لحظه‌ای که وزن، شمارش یا اندازه انجام نگرفته است، ضمان تلف مبیع بر عهده بایع است.

اهمیت استثناء به‌این‌علت است که اغلب کالاهای مورد معامله با این روش‌ها تعیین و تفکیک می‌شوند و در عمل دامنه شمول استثناء به‌اندازه‌ای است که اصل را تحت‌الشعاع خویش قرار داده است.

در حقوق انگلیس هم از همین قواعد پیروی شده است. مواد ۱۶ تا ۲۰ قانون بیع کالای این کشور، حاکی از انتقال مالکیت هم‌زمان با انعقاد قرارداد است اگرچه لحظه پرداخت ثمن و یا تحویل کالا مو خر بران باشد.

در حقوق اسلام نیز قاعده این است که تلف مال باید از کیسه مالک باشد و همان کسی که سود مالی را می‌برد غرامت آن را باید تحمل کند (من له الغنم العزم).

 باوجوداین در مورد تلف مبیع پیش از قبض نظر مشهور و قاطع فقیهان امامیه ضمان را بر عهده بایع می‌نهد و این سؤال را مطرح می‌سازد که قاعده (تلف مبیع پیش از قبض، حکم استثنائی است یا مقتضای معاوضه است).

در حقوق کنونی ایران عقد بیع تملیکی است (ماده ۳۶۲ قانون مدنی بند اول) یعنی در اثر توافق طرفین و به‌محض انعقاد عقد مبیع به مشتری منتقل می‌شود، باوجوداین به‌موجب ماده ۳۸۷ قانون مدنی انتقا لضمان با تسلیم مبیع تحقق پیدا می‌کند.

برعکس در حقوق آلمان و حقوق سویس قضیه به گونه دیگری مطرح‌شده است.

در حقوق آلمان به استناد ماده ۴۴۶ BGB با تحویل شیئی فروخته‌شده ضمان معاوضی انتقال می‌یابد و تنها با رضایت طرفین عقد کامل نمی‌شود. در حقوق سویس نیز قاعده این است که تحویل شیئی برای انتقال مالکیت ضروری است.

از مطالعه حقوق تطبیقی چنین استنباط می‌شود که در مورد انتقال ضمان در حقوق ملی دو نظریه متفاوت وجود دارد. به‌موجب نظریه اول انتقال ضمان هم‌زمان با تسلیم مبیع انجام می‌پذیرد و به‌موجب نظریه دوم انتقال ضمان با توافق طرفین هم‌زمان است.

در تجارت بین‌المللی پیوند انتقال ضمان با انتقال مالکیت یا با تحقق اراده طرفنی و انعقاد عقد، مدنظر قرار نمی‌گیرد. در این نوع تجارت، انتقا لضمان را باید در چارچوبِ منافع بدهکار و طلبکار و بدهکاران و طلبکاران آن‌ها و سایر اوضاع و احوالی که بر موضع احاطه پیداکرده‌اند موردمطالعه قرار دارد و در هر نوع روش حمل مسئله انتقال ضمان را به‌گونه‌ای خاص معین نمود.

 گذشته از این قواعد اینکوترمز ادعای قابلیت اجرا بر حمل‌ونقل بین‌المللی دارد و می‌بایست به طریقی تنظیم گردد تا از تعارض سیستم‌های مختلف حقوقی اجتناب نماید. به این منظور و بدون توجه به نظریه حاکم بر حقوق داخلی این یا آن کشور اینکوترمز اقدام به تعیین لحظه انتقال ضمان در هر روش حمل خاص نموده است که به‌طور متحدالشکل در سطح جهان به مورداجرا درآید و به این طریق معضل اساسی در حمل کالا را برطرف نموده است. به‌عنوان مثل طرفین قرارداد با استاد به روش حمل کالا فوب (.B.O.F) به‌طور ضمنی سیستم‌های انتقال ضمان کشورهای خود را کنار گذاشته و سیستم انتقال ضمان بر روش حمل کالا فوب (.B.O.F) را پذیرفته‌اند.

در این نوع روش حمل، لحظه انتقال ضمان لحظه عبور کالا از نرده کشتی در بندر بارگیری تعیین‌شده است. تا قبل از عبور کالا از این نرده کلیه خطراتی که متوجه کالا است بر عهده بایع و پس از عبور از نرده کشتی بر عهده مشتری است.

به همین ترتیب در هر نوع روش حمل که اینکوترمز به تجار عرضه نموده است، لحظه انتقال ضمان به‌صراحت مشخص و حدود مسئولیت‌های بایع و مشتری با دقت تعیین‌شده است.

۳- مسئله دیگری که اینکوترمز تکلیف آن را به‌خوبی روشن نموده است، مسئله تحمیل هزینه‌ها است.

به‌طورکلی بین تقسیم هزینه‌ها وانتقا‌لضمان رابطه مستقیم وجود دارد. خطراتی که کالا را تهدیدمی کند بر عهده هر کی از متعاملین که باشد، اوست که باید مال‌اندیشی‌های لازم برای حفظ و جابجایی و جلوگیری از وقوع خسارت بکند و هزینه‌های لازم را برای انجام این امور پرداخت نماید.

بنابراین بایع تمام هزینه‌هایی که تا لحظه تحقق تحویل (که همان لحظه انتقال ضمان نیز هست) ضرورت می‌یابد را پرداخت می‌نماید. ولی این کلیت مانع این نیست که بایع طبق شروط قرارداد موظف به تحمل هزینه‌هایی بعد از انتقال ضمان باشد- این نوع هزینه‌ها بیشتر مربوط به هزینه ارسال کالا است که ممکن است پرداخت هزینه‌های ارسال (هزینه ارسال غیر از کرایه حمل است) زمینی، هوائی یا دریایی باشد. به‌غیراز این موارد استثنائی بایع همیشه فقط هزینه‌هایی را تحمل خواهد کر که اقتضای ضرورت عملیات تحویل کالا است.

باوجوداین اینکوترمز لازم دانسته است تا تکلیف پرداخت هزینه‌های ناشی از تقصیر هر یک از طرفین را روشن نماید.

درهمان مثال از روش حمل فوب B.O.F تصریح به این شده است که اگر مشتری در ورود به‌موقع کشتی و یا عدم توانائی کشتی برای تحویل گرفتن محموله و یا عدم رعایت زمان معهود برای بارگیری محموله قصوری ورزد، موظف به پرداخت هر نوع هزینه اضافی خواهد بود اگرچه کالا هنوز از نرده کشتی عبور نکرده است و   علی‌‌الاصول هزینه‌ها بر عهده بایع است.

به‌عنوان‌مثال اگر کشتی زودتر از زمان معهود وارد بندر شود و کالا آماده بارگیری نباشد و صاحب کشتی تقاضای حق معطلی نماید، در این صورت چون مشتری کشتی را قبل از وقت مقرر به بندر فرستاده است، خود باید تحمل هزینه‌های معطلی کشتی را پرداخت نماید. برعکس ممکن است کشتی به‌موقع وارد بند شده، ولی به علت سازمان‌دهی بد بایع کالا در موعد مقرر آماده بارگیری نباشد و درنتیجه موجب معطلی کشتی گردد در این صورت بایع هزینه معطلی کشتی که نتیجه قصور خویش است را خواهد پرداخت.

 

حمل کالا در تجارت بین‌المللی ، رفع ممنوع الخروجی ، رفع مسدودی حساب ، وکالت تضمینی ، بهترین وکیل تهران ، وکیل با رابطه قوی ، وکیل تضمینی ، وکیل خوب ، وکیل کارکشته ، وکیل کله گنده ، رفع ممنوع المعامله ، وکیل تجاری

حمل کالا در تجارت بین‌المللی ، رفع ممنوع الخروجی ، رفع مسدودی حساب ، وکالت تضمینی ، بهترین وکیل تهران ، وکیل با رابطه قوی ، وکیل تضمینی ، وکیل خوب ، وکیل کارکشته ، وکیل کله گنده ، رفع ممنوع المعامله ، وکیل تجاری

 رفع ممنوع الخروجی ، رفع مسدودی حساب ، رفع ممنوع المعامله ، وکیل تجاری ، وکیل تضمینی

مبحث دوم – اصطلاحات قابل انطباق بر انواع حمل

روش سنتی حمل‌ونقل بین‌المللی این است که هر کالایی را به طریق هوائی – زمینی و دریایی به کشور دیگر انتقال می‌دهند.

تنظیم قواعد اینکوترمز سال ۱۹۵۳ بر این مبنا استوار بوده است. در اینکوترمز سال ۱۹۹۰ روشی اتخاذشده است که فقط تفکیک بین حمل دریایی با انواع مختلف حمل دیگر مدنظر قرار نگرفته است.

در ایکوترمز سال ۱۹۹۰ هفت نوع روش حمل مشترک بین طرق مختلف حمل ازجمله حمل مرکب است.

هفت نوع حمل مذکور عبارتند از:

۱- WEX خلاصه کلمه Works EX معنی تحویل در محل کار

۲- AGF \” \” Carrier Free\” \” تحویل به حمل‌کننده

۳- TPC \” \” To Paid Carriage \” \”کرایه حمل، پرداخت‌شده تا

۴- PIC To Paid Instivarce and Carriage حمل و بیمه پرداخت‌شده

۵- FAD \” \”Fronter at Delivered \” \” تحویل در مرز

۶- UDD \” \” Unpaid Duty Delivered \” \” تحویل عوارض پرداخت‌شده

۷- PDD \” \” Paid Duty Delivered\” \”تحویل عوارض پرداخت‌نشده

الف – تحویل به حمل‌کننده

این هفت نوع روش حمل را به دودسته تقسیم و موردمطالعه قرار می‌دهیم.

در این سه مورد عبارتند از ACF TPC.piC اینک وجوه اشتراک و موارد افتراق آن را تشریح می‌کنیم.

۱- وجوه مشترک

در قرارداد بیعی که استناد به (تحویل به حمل‌کننده) دارد بایع و مشتری نقطه معینی را به هنگام انعقاد قرارداد تعیین می‌نماید که کالا در آن محل تحویل شود.

در مواردی که نقطه معنی مشخص نشده باشد بایع حق انتخاب نقطه مناسب در محدوده‌ای که بتوان کالا را در آنجا حمل کنده قرارداد، دارد.

در این نوع قراردادها، حمل‌کننده به کسی می‌گویند که در قرارداد حمل اجرا یا اقدامات انجام حمل از طریق راه‌آهن، جاده‌ای، دریایی، آبراه داخلی، دریایی یا ترکیبی از این انواع را تعهد کند.

ممکن است مشتری به بایع دستور دهد که کالا را به‌عنوان‌مثال به یک عامل حمل که خود حمل‌کننده نیست، تحویل دهد در این صورت فرض بر آن است که وظیفه بایع در مورد تحویل کالا وقتی به پایان می‌رسد که کالا تحت نظارت آن عامل قرار گیرد.

اخیراً در کشورهای مختلف دنیا استفاده از پایانه‌ها برای حمل‌ونقل کالا روش جاری‌شده است و کاربرد آن در قراردادهای حمل عادی شده است. اینکوترمز نیز برای رفع هرگونه ابهام اقدام به تعریف این اصطلاح نموده است و کلمه ترمینال را در وسیع‌ترین مفهوم آن به کار گرفته است.

 مقصود از ترمینال حمل‌ونقل در قواعد حمل‌ونقل اتاق تجارت بین‌المللی ایستگاه راه‌آهن، ایستگاه حمل، ترمینال یا محوطه کانتینر، ترمینال مختلط چند منظور و یا هرگونه محوطه‌ای که به حمل کالا اختصاص‌یافته باشد، است.

در (تحویل به حمل‌کننده) بایع علاوه بر کالا باید سیاه بازرگانی و یا پیام الکترونیکی معادل آن و گواهی‌های انطباقی که در قرارداد پیش‌بینی‌شده است، تهیه نماید، با هزینه و مسئولیت خود پروانه‌های صدور و سایر مجوزهای رسمی را دریافت کند، تشریفات گمرکی موردنیاز برای صدور کالا را انجام دهد و کلیه خطرات فقدان و خسارت وارده بر کالا تا زمان تحویل را تحمل نماید.

 چگونگی تحویل کالا به این طریق است که بایع باید کالا را در تاریخ مقرر و محل معین و یا زمان و مکان متعارف برای انجام چنین منظوری تحت نظارت حمل‌کننده و یا اشخاص دیگری که از جانب مشتری نام‌برده شده است. تحویل دهد.

 به‌موقع مشتری را از قرارداد کالا تحت نظارت حمل‌کننده و یا احتمالاً خودداری حمل‌کننده از تحویل گرفتن کالا، مطلع سازد، هرگونه قصور در انجام این وظائف موجب عدم انتقال صحیح ضمان از عهده بایع بر عهده مشتی و جبران خسارت وارده است.

 

مسلماً کالایی قابل تحویل است که بازرسی، بسته‌بندی، علامت‌گذاری شده باشد. هزینه آن دسته از عملیات بازرسی که برای تحویل کالا به حمل‌کننده ضروری است (اندازه، وزن، شمارش) از وظائف بایع است، ولی چنانچه مشتری بخواهد با اطمینان بیشتری کالا را تحویل بگیرد، با هزینه خودمی تواند، اقدام به بازرسی نماید.

۲- موارد افتراق

در روش‌های متفاوت حمل که (تحویل به حمل‌کننده) انجام می‌شود وجوه افتراق نیز وجود دارد که عمدتاً مربوط به انعقاد قرارداد حمل و بیمه است.

درروش حمل ACF بایع هیچ وظیفه‌ای اجباری در خصوص قرارداد حمل ندارد. البته درصورتی‌که مشتری تقاضا نماید یا عرف تجارت بر آن باشد و مشتری دستوری مخالف آن نداده باز بایع می‌تواند قرارداد حمل را طبق روش معمول با مسئولیت و هزینه مشتری منعقد نماید در موردقرارداد بیمه بایع هیچ مسئولیت و وظیفه‌ای ندارد.

برعکس درروش حمل به طریق (TPC) To Paid Carriage بایع موظف است به هزینه خود قرارداد حمل کالا را به نقطه تعیین‌شده در مکان مقصد تعیین‌شده با شرایط متداول، در مسیر معمول به روش متعارف منعقد نماید، درصورتی‌که نقطه‌ای موردتوافق قرارگرفته باشد بایع می‌تواند در محل تعیین‌شده نقطه را که برای منظورش مناسب‌ترین است، انتخاب کند.

در این نوع روش حمل مثل مورد ACF) Carrier Free) بایع تعهدی د ر مورد بیمه کالا ندارد.

رفع ممنوع الخروجی ، رفع مسدودی حساب ، رفع ممنوع المعامله ، وکیل تجاری ، وکیل تضمینی

در حمل‌ونقل روش pic)to Paid Insurance and Carriage) بایع علاوه بر انعقاد قرارداد حمل به همان روش.T.P.C متعهد به انعقاد قرارداد بیمه به هزینه خود است.

جزئیات قرارداد بیمه در قرارداد اصلی بیع موردتوافق قرار می‌گیرد ولی ازنظر اینکوترمز بیمه باید به نحوی انعقاد یابد که مشتری یا هر شخص دیگری که در بیمه کالا نفعی داشته باشد، بتواند مستقیماً از بیمه‌گر خسارت بگیرد، قرارداد بیمه با بیمه گران یا شرکت‌های بیمه‌ای که حسن شهرت دارند منعقد می‌شود و حداقل پوشش بیمه آن مطابق با شرایط انستیتو بیمه گران لندن است.

چنانکه ملاحظه می‌شود افتراق روش‌های حمل به طریق (تحویل به حمل‌کننده) در این است که، درروش حمل ACF بایع تعهد انعقاد قرارداد حمل و بیمه را ندارد، درصورتی‌که درروش حمل TPC بایع متعهد به انعقاد قرارداد بیمه و قرارداد حمل به هزینه خوداست.

ب – تحویل در مرز

درروش (تحویل در مرز) در قرارداد بیع نقطه معین در مرز گمرکی کشور هم‌جوار تعیین می‌شود که بایع باید کالا را در آن نقطه تحویل دهد. تعهد بایع وقتی به پایان می‌رسد که کالا را برای صدور از گمرک کشور خود ترخیص کند و در محل تعیین‌شده در اختیار مشتری گذارد.

۱- وجوه اشتراک

سه اصطلاح \”PDD.UDD-FAD\” از اصطلاحات اینکوترمز سال ۱۹۹۰ به تحویل کالا در مرز اختصاص داده‌شده است.

 

اصطلاح (مرز) کلی است و بنابراین برای هر مرزی ازجمله مرز کشور محل صدور به کار می‌رود، از طرف دیگر این اصطلاح اگرچه عمدتاً در حمل از نوع راه‌آهن یا زمینی مورداستفاده قرار می‌گیرد ولی در مورد مرز هوائی و دریایی نیز می‌تواند بکار گرفته شود.

در انواع مختلف روش‌های حمل و تحویل کالا در مرز بایع باید کالا و سیاهه بازرگانی یا پیام الکترونیکی معادل آن را مطابق قرارداد بیع تهیه و گواهی‌های مطابقت دیگری که ممکن است قرارداد لازم بداند را آماده نماید، پروانه‌ها و گواهی‌های مطابقت دیگری که ممکن است قرارداد لازم بداند را آماده نماید، پروانه‌ها، مجوزها و تشریفات گمرکی را که مستلزم صدور کالا است به هزینه خود کسب نماید. اگر قرار بر عبور کالا از کشور ثالثی باشد بایع تشریفات گمرکی ترانزیت کالا را انجام دهد. پرداخت هزینه حمل و انعقاد قرارداد مربوط به آن برای حمل کالا به نقطه تعیین‌شده از وظایف دیگر بایع است. پس از انجام این تشریفات کالا را بدون هیچ اقدامی در مورد بیمه، با مدارک تحویل مثل سند، حمل یا پیام الکترونیکی معادل آن در محل تحویل تعیین‌شده در تاریخ و یا مهلت تصریح‌شده در اختیار مشتری بگذارد. هرگونه قصور در انجام این وظایف موجب مسئولیت است.

در مورد (تحویل کالا در مرز) نیز اینکوترمز در نقطه‌ای را معین نموداست که محل تلاقی و تفکیک مسئولیت‌های بایع و مشتری است. تا رسیدن به نقطه تحویل کلیه هزینه‌های مربوط به کالا و حمل آن و هزینه‌های انجام تشریفات گمرکی لازم برای کالا و کلیه مسئولیت‌های فقدان، معدوم یا خسارت دیدن کالا بر عهده بایع است.

 از آن نقطه به بعد بایع مسئولیتی در مورد کالا ندارد و با تحویل صحیح آن تعهدات او به پایان می‌رسد.  رفع ممنوع الخروجی ، رفع مسدودی حساب ، رفع ممنوع المعامله ، وکیل تجاری ، وکیل تضمینی

 همین نقطه پایان تعهدات بایع، نقطه آغاز تعهدات مشتری است. فقط در موردی تعهدات بایع یا مشتری برحسب مورد به بعد یا قبل از نقطه تلافی مسئولیت‌ها تسری داده خواهد شد که مرتکب قصور شده باشند.

 مثلاً بایع در بعضی از موارد موظف به تعیین تاریخ یا محل تحویل کالا و اطلاع به‌موقع آن به فروشنده است.

 حال اگر در اثر عدم اطلاع به‌موقع مشتری خسارتی بر کالا تحمیل‌شده و یا وسیله نقلیه دچار معطلی شد، پرداخت هزینه آن بر عهده بایع است.

۲- موارد افتراق

موارد افتراقی که بین سه روش حمل (تحویل کالا در مرز) وجود دارد بیشتر مربوط به نقطه تحویل کالا است که برحسب مورد در داخل کشور بایع بعد از ترخیص اما قبل از مرز گمرکی کشور هم‌جوار یا در کشور ورودی بعد از عبور از گمرک و یا در نقطه معینی در داخل کشور واردکننده انجام می‌شود.

تحویل کالا در هر نقطه‌ای که انجام شود هزینه‌های مربوط به کالا تا نقطه تحویل را نیز متضمن است.

این هزینه‌ها علاوه بر کرایه حمل و بسته‌بندی و علامت‌گذاری و غیره که رابطه وجودی با خود کالا دارند، شامل هزینه‌های مربوط به معدوم شدن و یا خسارت دیدن کالا نیز می‌شود.

درروش حمل FAD بایع در مورد تحویل کالا هنگامی به پایان می‌رسد که کالا برای صدور ترخیص کند و در نقطه و محل تعیین‌شده در مرز، اما قبل از مرز گمرکی کشور هم‌جوار در اختیار گذارد.

این اصطلاح بیشتر در حمل راه‌آهن یا زمینی مورداستفاده قرارمی گیرد و قابل انطباق بر هر نوع حمل دیگری نیز هست. در اینجا نقطه تلاقی وظائف مسئولیت‌های بایع و مشتری نقطه بین دو مرز کشور هم‌جواراست.

ممکن برای رسیدن به این نقطه کالا لزوماً از طریق کشور دیگری عبور کند. در این صورت هزینه‌های مربوط نیز به عهده بایع خواهد بود. با دادن مثالی موضوع روشن‌تر می‌شود:

فرض کنیم تاجر ایرانی کالایی را در فرانسه خریداری کرده باشد و در قرارداد استناد به روش حمل FAD مرز بازگان نموده باشد. در این صورت تاجر فرانسوی پس از انجام همه تشریفاتی که مستلزم خروج کالا از فرانسه و ترانزیت آن از کشورهای مختلف است. باید کالا را در مرز، پس از عبور و ترخیص کالا از گمرک ترکیه و قبل از ورود به گمرک ایران تحویل دهد.

نوع دوم (تحویل در مرز) UDD است که چنانکه گفتیم اختصار اصطلاح (Unpaid Duty Delivered) است. در این نوع روش حمل وظیفه بایع در مورد تحویل هنگامی به پایان می‌رسد که کالا را در محل تعیین‌شده در کشور ورودی در اختیار مشتری قرار دهد.

بایع باید پس از تهیه کالا طبق قرارداد و کسب پروانه‌ها، مجوزها و تشریفات (گمرکی) قرارداد حمل را با حمل‌کننده منعقد نماید. در تاریخ مقرر با قبول مسئولیت‌های فقدان یا خسارت وارده بر کالا و پرداخت هزینه‌ها در لحظه تحویل و اطلاع به‌موقع خریدار و تهیه مدارک تحویل کالا را بازرسی و بسته‌بندی کالا را در نقطه تعیین‌شده در تاریخ مقرر یا ظرف مهلت مقرر پس از عبور از مرز بدون پرداخت عوارض، مالیات‌ها و دیگر مخارج رسمی قابل پرداخت به هنگام ورود و با پرداخت هزینه انجام تشریفات گمرکی مذکور در اختیار مشتری قرار دهد.

پرداخت هزینه‌های رسمی ورود کالا مثل عوارض، مالیات‌ها و دیگر مخارج رسمی بر عهده مشتری است فقط همانطوریکه تصریح‌شده، هزینه انجم تشریفات بر عهده بایع است. مع‌هذا در قراردادها گاهی اصطلاح U D D را به اضافاتی بکار می‌برند مثلاً:

Destination of place Named TAV UDD

کاربرد این نوع اضافات حاکی از توافق طرفین بر تحمیل هزینه‌های رسمی و بعضی از مالیات‌ها مثل مالیات ارزش‌افزوده بر بایع است. نتیجه اینکه اگر UDD بدون اضافاتی بکار گرفته شد تعهد بایع در خصوص کالا بدون پرداخت عوارض گمرکی و سایر مالیات‌ها و حقوق رسمی ورود کالا پایان می‌پذیرد. ولی اگر طرفین بخواهند پرداخت بعضی از هزینه‌های قابل پرداخت به هنگام ورود کالا را بر عهده بایع گذارند باید صریحاً در قرارداد شرط نمایند. در مثالی که قبلاً ذکر شد تاجر فرانسوی که کالایی را،UDD مرز بازرگان فروخته باشد، باید کالا را در داخل خاک ایران در مرز بازرگان بدون پرداخت عوارض مالیات‌ها و حقوق رسمی ایران و با پرداخت هزینه انجام این تشریفات و کلیه مخارجی که تا این لحظه بر کالا تعلق‌گرفته است، تحویل دهند.

بنابراین فرق بین FAD UDD در همین تحویل کالا در نقطه مرزی است. که در FAD قبل از عبور از مرز ایران و در UDD بعد از عبور از مرز ایران انجام می‌شود.

سومین روش حمل (تحویل در مرز) عوارض پرداخت‌شده (Paid Duty Delivered) PDD است. مراد از این اصطلاح این است که وظیفه بایع در مورد تحویل کالا هنگامی به پایان می‌رسد که کالا را در محل تعیین‌شده در کشور ورودی با پرداخت همه هزینه‌هایی که در بالا بردن UDD متذکر آن شدیم و بر عهده گرفتن همان ضمان و تهیه همان مدارک و اسناد در داخل کشور ورودی در محل تعیین‌شده در قرارداد تحویل دهد. در این نوع روش حمل عوارض و حقوق گمرکی و سایر هزینه‌های رسمی و غیررسمی کالا بر عهده بایع است.

در مثال فوق تاجر فرانسوی که با تاجر ایرانی قرارداد تحویل PDD قزوین جلو کارخانه با آدرس مشخص منعقد نموده است، وظیفه بایع انجام نخواهد پذیرفت مگر اینکه کالا را جلو کارخانه مشخص‌شده در اختیار مشتری قرار دارد.

فرق این نوع روش حمل با روش حمل قبلی در حمل کالا از مرز بازرگان به‌جای کارخانه در قزوین است که به‌عنوان نقطه تحویل مشخص‌شده است.

انتقال نقطه تحویل کالا از مرز بازرگان به جلو کارخانه در قزوین متضمن پرداخت هزینه حمل و قبول خطرات و مسئولیت‌ها و هزینه‌های لازم برای انجام کار از طرف بایع است.

خلاصه اینکه از مقایسه این سه روش حمل تفاوت آن در میزان پیشرفت به مقصد کالا دیده می‌شود که هر چه پیشرفت بیشتر انجام شد وظائف و حدود مسئولیت بایع را سنگین‌تر و وسیع‌تر می‌نماید.

در حمل مرکب زمینی  هوائی، راه‌آهن دریایی دو اصطلاح در دو نهایت، روش حمل قرار دارد، درروش حمل WEX به‌اختصار (Works EX) یعنی (تحویل در محل کار) کالا در کشور بایع و در محل کار او یا کارخانه و یا انبار متعلق به او صورت می‌پذیرد. درروش PDD تحویل کالا درنهایت دیگر یعنی در محل کار و یا در محلی در کشور خریدار کالا باید تحویل شود.

در اینکوترمز سال ۱۹۹۰ اصطلاحات شش‌گانه زیر به حمل‌ونقل از طریق دریا اختصاص داده‌شده است:

۱- SAF اختصار کلمات (Ship alongside Free)به معنی تحویل در کنار کشتی

۲- BOF \” \” (board on free) \” \” تحویل روی عرشه

۳- RFC \” \” (Freight and Cost) \” \” هزینه کرایه حمل

۴- FIC \” Freight and Insurance Cost\” \” کرایه حمل‌ونقل پرداخت‌شده

۵- SED \” \” Ship EX Delivered \” \” تحویل از کشتی

۶- QED \” \” (Quay EX Delivered) \” \” تحویل در اسکله

از این اصطلاحات سه اصطلاح  BOF – RFC -FiC که باهم قرابت بیشتر دارند را در پاراگراف الف و سه اصطلاح دیگر را در پاراگراف زیر به مطالعه می‌کنیم.

 

حمل کالا در تجارت بین‌المللی ، رفع ممنوع الخروجی ، رفع مسدودی حساب ، وکالت تضمینی ، بهترین وکیل تهران ، وکیل با رابطه قوی ، وکیل تضمینی ، وکیل خوب ، وکیل کارکشته ، وکیل کله گنده ، رفع ممنوع المعامله ، وکیل تجاری

حمل کالا در تجارت بین‌المللی ، رفع ممنوع الخروجی ، رفع مسدودی حساب ، وکالت تضمینی ، بهترین وکیل تهران ، وکیل با رابطه قوی ، وکیل تضمینی ، وکیل خوب ، وکیل کارکشته ، وکیل کله گنده ، رفع ممنوع المعامله ، وکیل تجاری

 

الف – بارگیری بر عرشه کشتی

قرابت سه اصطلاح.B.O.F،R.F.C،F.I.C در این است که هر سه اصطلاح تحویل کالا روی عرشه کشتی صورت می‌گیرد. رفع ممنوع الخروجی ، رفع مسدودی حساب ، رفع ممنوع المعامله ، وکیل تجاری ، وکیل تضمینی

(تحویل روی عرشه) به این معنای است که وظیفه بایع در مورد تحویل کالا هنگامی به پایان می‌رسد که کالا در بندر محل تعیین‌شده از نرده کشتی گذشته باشد.

۱- وجوه مشترک

در این نوع روش‌های حمل بایع باید کالا و سیاهه تجارتی یا پیام الکترونیکی معادل آن را با گواهی انطباق کالایی که تحویل خواهد شد بر کالای موعود تهیه کند. پس از بازرسی کیفیت و کمیت پروانه‌ها صدور و یا دیگر مجوزهایی که برای صدور کالا لازم است را بگیرد. انجام تشریفات گمرکی برای صدور و هزینه آن نیز به عهده اوست.

پس از تهیه کالا و حل کلیه مشکلات مربوط به صدور آن به‌نحوی‌که توضیح داده شد، کالا را رد تاریخ مقرر و یا ظرف مهلت معین روی عرضه کشتی که از جانب مشتری تعیین‌شده است، طبق عرف بندر بارگیری تحویل دهد. به‌موقع مشتری را از تحویل کالا مطلع سازد تا او بتواند مقدمات تحویل گرفتن کالا را آماده نماید. رفع ممنوع الخروجی ، رفع مسدودی حساب ، رفع ممنوع المعامله ، وکیل تجاری ، وکیل تضمینی

رفع ممنوع الخروجی ، رفع مسدودی حساب ، رفع ممنوع المعامله ، وکیل تجاری ، وکیل تضمینی

تحویل کالا توأم با اسنادی است که آن اسناد متداول را نیز برای مشتری تهیه خواهد کرد. درروش حمل (تحویل روی عرشه) نقطه تلاقی مسئولیت‌ها و وظایف بایع و مشتری عبور کالا از نرده کشتی است.

تا رسیدن کالا به نقطه تحویل یعنی نرده کشتی کلیه هزینه‌های مربوط به کالا و حمل آن و هزینه‌های انجام تشریفات گمرکی لازم برای صدور کالا و ارزش اسناد و مدارک لازم بر عهده بایع است. او ضامن فدقان و یا معدوم یا خسارت وارد آمدن بر کالا نیز است. رفع ممنوع الخروجی ، رفع مسدودی حساب ، رفع ممنوع المعامله ، وکیل تجاری ، وکیل تضمینی

از آن نقطه به بعد، یعنی از لحظه عبور از نرده کشتی بایع هیچ مسئولیتی در مورد کالا ندارد و با تحویل صحیح آن مسئولیت بایع در مورد تحویل کالا به پایان می‌رسد و انتقال ضمان انجام می‌شود.

این نقطه پایان تعهدات بایع، نقطه آغاز تعهدات مشتری است و فقط در موردی تعهدات بایع مشتری برحسب مورد به بعد یا قبل از گذشتن کالا از نرده کشتی تسری خواهد یافت، که در انجام وظائف قصور ورزیده باشند.

به‌عنوان‌مثال در بیع با روش حمل B.O.F مشتری باید نام کشتی، نقطه بارگیری و زمان موردنیاز برای تحویل را به‌موقع به بایع اطلاع دهد. حال اگر درنتیجه قصور مشتری، یا کشتی تعیین‌شده به‌موقع وارد نشود، یا زودتر یا دیرتر از آن موقع وارد شود و درنتیجه کشتی دچار معطلی در بندر گردد مشتری باوجوداینکه کالا هنوز از نرده کشتی نگذشته است، مسئول پرداخت هزینه معطلی کشتی و سایر هزینه‌ها خواهد بود.

برعکس چنانکه بایع در تهیه مدارک تعلل ورزیده باشد و درنتیجه آن خسارتی متوجه کالا یا هزینه‌های حتی بعد از عبور کالا از نرده کشتی ایجاد شود، پرداخت هزینه به تعهدِ او خواهد بود ولو اینکه کالا از نرده کشتی گذشته باشد.

در این انواع روش حمل نیز بایع و مشتری علاوه بر تعهد اصلی که تحویل کالا و پرداخت ثمن است باید کلیه مدارک لازم برای صدور یا ورود کالا را از کشور خود یا به کشور مورد تهیه نماید.

رفع ممنوع الخروجی ، رفع مسدودی حساب ، رفع ممنوع المعامله ، وکیل تجاری ، وکیل تضمینی

۲- موارد افتراق

در روش‌های حمل (تحویل روی عرشه) موارد افتراقی نیز وجود دارد که عمدتاً مربوط به همان قرارداد حمل و بیمه است.

در بیع با روش حمل.B.O.F بایع با انجام نکاتی که ذکر آن گذشت و تحویل کالا روی عرضه کشتی، با عبور کالا از نرده کشتی وظیفه خود را در مورد تحویل کالا به پایان می‌رساند و هیچ وظیفه‌ای در موردقرارداد حمل و بیمه ندارد، مشتری برای حمل کالا اقدام بر انعقاد قرارداد کرده است و کشتی را او با هزینه خود برای بارگیری فرستاده است.

درروش حمل R.F.C (هزینه کرایه حمل) برخلاف روش حمل B.O.F بایع نه‌تنها به تحویل کالا روی عرشه کشتی به‌نحوی‌که بیان‌شده است، بلکه باید به هزینه خود قرارداد حمل کالا به بندر مقصد تعیین‌شده را با شرایط متداول و در مسیر معمول، با نوعی کشتی دریایی که معمولاً برای حمل کالای موضوع قرارداد به کار می‌رود، منعقد نماید.

در مورد روش حمل.B.O.F خصوصیات کشتی برشمرده نشده است و مشتری آزاد است که هر نوع کشتی که خواست برای حمل کالایی که متعلق به اوست ارسال دارد ولی درصورتی‌که کشتی قادر به بارگیری کالا نباشد و از این بابت ضرری متوجه کالا یا کشتی شود خود مسئول آن خواهد بود. رفع ممنوع الخروجی ، رفع مسدودی حساب ، رفع ممنوع المعامله ، وکیل تجاری ، وکیل تضمینی

برعکس در مورد روش حمل به R.F.C نظر به اینکه بایع باید با هزینه خود قرارداد حمل را منعقد نماید، خصوصیات کشتی برشمرده شده است تا ایجاد اختلاف نکند. کشتی باید متعارف و در مسیر معمول حرکت کند وبری حمل کالای موضوع قرارداد مناسب باشد. قابل تذکر اینکه در این روش حمل R.F.C وظیفه بایع نسبت به نوع قبلی B.O.F سنگین‌تر است و علاوه بر وظائف معمولی درروش B.O.F باید به انعقاد قرارداد حمل با هزینه خود اقدام نماید.

در سومین نوع روش حمل (تحویل روی عرشه) یعنی CiF (هزینه، بیمه و کرایه حمل) وظائف بایع علاوه بر آنچه در کلیات برشمردیم انعقاد قرارداد حمل مثل مورد روش.F.O.B(فوب) و مضاف بر آن بیمه دریایی است. یعنی باید کالا را در مقابل خطراتی که متوجه آن است، چه ازنظر فقدان و یا خسارت بیمه دریایی نماید.

نحوه بیمه (استانداری) که اتاق تجارت بین‌المللی پیش‌بینی نموده است را متذکر شویم ولی نظر به اهمیت مطلب تکرار دوباره آن ملال‌آور نیست.

درروش حمل CiF بایع به هزینه خود قرارداد بیمه‌ای به بیمه گران یا شرکت بیمه‌ای که حسن شهرت داشته باشد منعقد می‌نماید. رفع ممنوع الخروجی ، رفع مسدودی حساب ، رفع ممنوع المعامله ، وکیل تجاری ، وکیل تضمینی  رفع ممنوع الخروجی ، رفع مسدودی حساب ، رفع ممنوع المعامله ، وکیل تجاری ، وکیل تضمینی

میزان آن حداقل پوشش بیمه‌ای (شرایط انستیتو بیمه گران لندن) است مگر اینکه در قرارداد به گونه دیگری توافق شده باشد. مدت پوشش بعد از شروع سفر دریایی تا ورود کالا به بندر مقصد، است. این نوع بیمه اجباری است و هزینه آن بر عهده بایع است.

ولی درصورتی‌که مشتری تقاضا نماید، بایع به هزینه مشتری کالا را در مقابل خطراتی خارج از موضوع بیمه دریایی مثل جنگ، اعتصابات، شورش‌ها و اغتشاشات، بیمه می‌نماید.

درروش حمل CiF باز وظیفه بایع نسبت به دو روش قبلی سنگی‌تر است و علاوه بر انعقاد قرارداد حمل به هزینه خود به‌نحوی‌که درروش حمل وجود داشت، می‌بایست کالا را در مقابل خطرات بیمه کند. بنابراین حدود وظایف بایع درروش حمل (FOB) به حداقل و درروش حمل CiF به حداکثر می‌رسد.

این تقلیل مسئولیت مشتری و افزایش مسئولیت بایع در روش‌های (تحویل در بندر مقصد) نیز ادامه می‌یابد.

ب – تحویل در بندر مقصد

در دو نوع روش حمل کالا از طریق دریا تحویل در بندر مقصد انجام می‌شود. رفع ممنوع الخروجی ، رفع مسدودی حساب ، رفع ممنوع المعامله ، وکیل تجاری ، وکیل تضمینی

۱- تحویل از کشتی (Ship EX Delivered) SED

مراد از (تحویل از کشتی) این است که وظیفه بایع در مورد تحویل کالا هنگامی به پایان می‌رسد که کالا را قبل از ترخیص برای ورود، در بندر مقصد تعیین‌شده، روی عرشه کشتی در اختیار مشتری قرار دهد.

بایع موظف است کالا را طبق قرارداد بیع تهیه، پروانه‌ها، مجوزها، تشریفات صدور کالا را فراهم و هزینه‌های ضروری تا زمان تحویل را پرداخت و با اسناد حمل یا پیام‌های الکترونیکی معادل آن پس از بازرسی و بسته‌بندی و علامت‌گذاری در تاریخ مقرر و ظرف مهلت تصریح‌شده بر روی عرشه کشتی تحویل دهد.

در این نوع روش حمل نیز انعقاد قرارداد حمل توسط و به هزینه بایع انجام می‌شود. شرایط تحویل طوری است که امکان انتقال کالا از کشتی توسط تجهیزات تخلیه‌ای وجود داشته باشد.

پس از حرکت کشتی بایع باید مشتری را از زمان تقریبی ورود کشتی مطلع سازد.

آنچه این روش حمل را از سه روش قبلی حمل دریایی تفکیک می‌کند لحظه تحویل کالا است که در آنجا لحظه عبور از نرده کشتی در بندر مبدأ بود و در اینجا عرشه کشتی قبل از ترخیص در بندر مقصداست.

در این نوع روش حمل بایع در مورد بیمه مسئولیتی ندارد و چنانچه مشتری خواست خود می‌تواند اقدام به بیمه کالا نماید در غیر این صورت خطرات احتمالی را باید بپذیرد.

رفع ممنوع الخروجی ، رفع مسدودی حساب ، رفع ممنوع المعامله ، وکیل تجاری ، وکیل تضمینی   رفع ممنوع الخروجی ، رفع مسدودی حساب ، رفع ممنوع المعامله ، وکیل تجاری ، وکیل تضمینی  رفع ممنوع الخروجی ، رفع مسدودی حساب ، رفع ممنوع المعامله ، وکیل تجاری ، وکیل تضمینی

۲- تحویل در اسکله QED \”(Quay EX Delivered) \”

مراد از (تحویل در اسکله) آن است بایع باید کالا را در اسکله (بارانداز) بندر مقصد تعین شده برای ورود ترخیص کند و در اختیار خریدار قرار دهد. در قرارداد بیع که استناد به تحویل کالا تا ورود به محل تقبل می‌کند. ولی اگر توافق کند که مشتری کالا را ترخیص کند و عوارض را بپردازد، باید عبارت (عوارض پرداخت‌نشده) Unpaid Duty را به‌جای عبارت (عوارض پرداخت‌شده) Paid Duty به‌کارگیرند، به همین ترتیب امکان معافیت بایع از پرداخت هزینه‌های دیگری وجود دارد. مالیات ارزش‌افزوده اغلب محل بحث است و در صورت معافیت بایع از پرداخت آن عبارت Quay EX Delivered aid [nU TAV] به کار گرفته می‌شود.

فرق بین این روش حمل (تحویل در اسکله) با روش قبلی (تحویل از کشتی) همانطوریکه ملاحظه شد در نقطه تحویل کالا است که برای بایع هزینه اضافی به دنبال دارد.

بنابراین درروش حمل دریایی حداقل مسئولیت بایع درروش SAF (تحویل در کنار کشتی) در بندر مبدأ و حداکثر آن در QED (تحویل در اسکله) بندر مقصد است.

نتیجه – روش‌های حمل کالا در تجارت بین‌المللی توسط اتاق تجارت بین‌المللی به طریق منطقی سازمان داده‌شده است. به‌نحوی‌که چه در اصطلاحات قابل انطباق بر انواع مختلف حمل (زمینی، هوائی، راه‌آهن و دریایی و مرکب) و جه در اصطلاحات مخصوص حمل دریایی به هراندازه که از نقطه تحویل کالا از مبدأ به‌طرف مقصد پیش می‌رویم تعهدات بایع سنگین‌تر و تعهدات مشتری سبک‌تر می‌شود.

در و اصطلاح حرکت از مبدأ که در رأس هر گروه از اصطلاحات قابل انطباق در انواع مختلف حمل و اصطلاحات مخصوص حمل دریایی قرار دارد، تعهدات بایع و مشتری تقریباً یکسان است.

درروش حمل کالا به طریق (WEX) تعهد بایع تحویل کالا در کارخانه یا محل کار خودش است، به همین ترتیب درروش حمل دریایی SAF بایع کالا را در کنار کشتی در کشور خود تحویل می‌دهد.

در دو اصطلاح ورود به مقصد که در انتهای هر یک از دو گروه از اصطلاحات قابل انطباق بر انواع مختلف حمل و اصطلاحات مخصوص حمل دریایی قرار دارد باز تعهدات مشتری و بایع یکسان است.

درروش حمل کال به طریق POD بایع کالا در محل تعیین‌شده در کشور مشتری تحویل می‌دهد و به همین طریق درروش حمل دریایی Ship Ex بایع کالا را در خارج از کشتی پس از حمل به مقصد تحویل می‌دهد.

علاوه بر این نظم منطقی درونی، قواعد اینکوترمز ازنظر اقتصادی نیز منطبق بر قواعد عرضه و تقاضا کالا تنظیم‌شده است.

هرچه تقاضای کالا بیشتر و عرضه آن کمتر باشد انتخاب اصطلاح موردنظر برای حمل کالا به مبدأ حرکت نزدیک‌تر خواهد بود، در این‌گونه موارد نظر به نیازی که مشتری به کالا دارد حاضر خواهد شد، هزینه حمل، خطرات، کرایه و سایر مخارج رسمی و غیررسمی را پرداخت نماید تا نیاز خود را برآورد.

در جهت عکس هرچه تقاضای کالا کمتر و عرضه آن بیشتر باشد بی‌نیازی مشتری به کالا و نیاز بایع به فروش موجب خواهد شد تا بایع برای فروش کالا حاضر به قبول هزینه حمل، خطرات، کرایه و سایر مخارج رسمی و غیررسمی گردد و بنابراین اصطلاح به مقصد نزدیک‌تر خواهد بود.

رفع ممنوع الخروجی ، رفع مسدودی حساب ، رفع ممنوع المعامله ، وکیل تجاری ، وکیل تضمینی

مرکز مطالعات جامع قضایی ایران ، رفع ممنوع الخروجی ، رفع مسدودی حساب ، وکالت تضمینی ، بهترین وکیل تهران ، وکیل با رابطه قوی ، وکیل تضمینی ، وکیل خوب ، وکیل کارکشته ، وکیل کله گنده ، رفع ممنوع المعامله ، وکیل تجاری

مرکز مطالعات جامع قضایی ایران ، رفع ممنوع الخروجی ، رفع مسدودی حساب ، وکالت تضمینی ، بهترین وکیل تهران ، وکیل با رابطه قوی ، وکیل تضمینی ، وکیل خوب ، وکیل کارکشته ، وکیل کله گنده ، رفع ممنوع المعامله ، وکیل تجاری